Debiutancki dramat Osbourne'a jest klasycznym przykładem literatury kuchennej, opisującej czynniki rozpadu społecznego w Wielkiej Brytanii początku lat sześćdziesiątych. Na walijskiej wsi, w górach, Pani Prosser prowadzi pensjonat. Jej mąż jest uznanym w miejscowości intelektualistą, a dorosły syn Huv od zawsze traktowany był jak odmieniec. W pensjonacie pracuje Pani Evans, która ma uszy i oczy otwarte i Dilys, młoda, atrakcyjna dziewczyna. Czas płynie tu powoli, odmierzany kolejnymi osobami, które zatrzymują się w pensjonacie. Huv tęsknie spogląda za Dilys, dziewczyna się nim bawi. Pani Posser prowadzi bogobojne życie u boku dominującego męża. Istotne jest, by posiłki były podawane na czas. Wszystko zmieni się, gdy któregoś dnia, bez pożegnania, uregulowawszy wszystkie należności, znika komiwojażer. Ten fakt, uruchamia lawinę wydarzeń. Okazuje się bowiem, że Dylis jest z nim w ciąży. Tego feralnego poranka, z chwilą zamknięcia się drzwi za mężczyzną, dziewczyna staje się "panną z dzieckiem" - obiektem drwin i braku szacunku. Gorączkowe próby dokonania aborcji nie przynoszą skutku. Burn, student medycyny, który przyjechał odpocząć przed czekającymi go końcowymi egzaminami, odmawia wykonania zabiegu. Dilys postanawia, mimo odrazy, którą czuje do uznanego za niepełnosprawnego Huva, zrzucić na niego odpowiedzialność za ciążę. Okazja po temu nadarza się, gdy Państwo Posser nieoczekiwanie muszą wyjechać do umierającej ciotki. Oznacza to bowiem, że Huv zostanie sam w domu. Próba uwiedzenia chłopaka kończy się tragicznie. Kiedy Huv odkrywa plan Dilys, morduje ją. Spełnia w ten sposób wszystkie oczekiwania społeczne, które mu stawiano i okazuje skłonności, o które go podejrzewano. Nie jest jednak szalony - robi to z rozwagą, spełniając rolę społeczną, do której został naznaczony. W dramacie stawiane są pytania o to, kto rzeczywiście jest winny morderstwa. Czy Huv, który w dzieciństwie miał większą niż przeciętna głowę, przez co był pośmiewiskiem podwórka, szkoły, miasteczka? Czy pastor, który wmawiał mu, że jest siedliskiem diabła? Czy matka, która wstydziła się go, albo ojciec, który go odrzucił? Jedyną osobą, która okazuje zrozumienie chłopakowi jest Burn. Po przeczytaniu sekretnego zeszytu, w którym Huv pisze poezje, nie piętnuje go, ale chwali. Nie nazywa wierszy wytworem szatana, albo chorego umysłu - mówi o ich pięknie, prostocie i czystości, prawdzie natury człowieka. I to Burn chce bronić Huva przed konsekwencjami i jak najdłużej ukryć zbrodnię. Jednak do pensjonatu, w poszukiwaniu dziewczyny, przychodzi pastor, który podejrzewa, że odpowiedzialność za jej zniknięcie ponosi Huv. Wszyscy, którzy znajdują się w pokoju, gdzie trwa przesłuchanie, wiedzą, że to nie ten chłopak popełnił morderstwo. Odpowiedzialni są wszyscy, a Huv będzie kozłem ofiarnym.